حفظ و ارتقا سلامت همواره یکی از مشغولیتهای ذهنی بشر بوده که با پیشرفته تر شدن جوامع و دور شدن انسان از طبیعت تبدیل به دغدغه همیشگی او گردیده است. متأسفانه امروزه با پیچیده تر شدن جوامع بشری و افزایش آلودگی های صنعتی و شهری و بالاتر رفتن سطح استرس شاهد ازدیاد روز افزون مشکلات جسمانی و بیماریهای مزمن می باشیم که پزشکی رایج پاسخ قانع کننده ای برای بسیاری از آنها نداشته و تنها با تلاش بسیار سعی در کنترل عوارض آن دارد. طب مکمل و بخصوص ازون (اوزون – ازن – ازون ) تراپی توانسته در برخورد با اینگونه مشکلات وبیماری ها پاسخی مناسب و فرصتی کم نظیر برای بهبود کیفیت زندگی ارایه نماید.

بخش علمی شرکت ارشن طب آریا از سال 92 با جمع آوری و مطالعه منابع علمی معتبر و حضور در دوره های بین المللی موفق به گردآوری مجموعه کم نظیری از اطلاعات مرتبط با موضوع درمان با ازون (اوزون – ازن – ازون ) گشته است که صفحات روبرو چکیده ای از این مجموعه می باشد.

ما پس از اطمینان از کارآیی روش درمانی ازون (اوزون – ازن – ازون ) تراپی و ملاحظه کارکرد دستگاه های مختلف در کلینیک های معتبر اروپایی و با در نظر گرفتن پارامترهای فنی و کلینیکی آنان؛ شرکت  MEDOZONEآلمان معتبرترین دسازنده دستگاه های تولید کننده ازون (اوزون – ازن – ازون ) پزشکی جهان را انتخاب نمودیم.

تعریف اوزون تراپی

استفاده از ترکیب اکسیژن و اوزون با غلظت های مشخص (که توسط ژنراتورهای طبی استاندارد از اکسیژن خالص تولید می شود) و رساندن این ترکیب بطور مستقیم یا غیرمستقیم و به نحو مقتضی به نواحی آسیب دیده بدن جهت بهبود شرایط فیزیولوژیک و القای ترمیم و رفع آسیب را اوزون تراپی می نامند.

تاریخچه

اوزون در سال 1840 میلادی توسط کریستین شون باین آلمانی کشف گردید. چند سال پس از آن نیز اولین ژنراتور اوزون توسط فون زمنس آلمانی اختراع گردید و آلمان ها با درک خواص اوزون از آن برای ضدعفونی کردن منابع آبی بهره جستند و بتدریج کاربردهای پزشکی آن را دریافتند، بطوریکه در جنگ جهانی اول از اوزون برای درمان زخم های جنگی با موفقیت استفاده کردند و از اوایل دهه شصت میلادی قرن گذشته بتدریج در شاخه های مختلف پزشکی از آن بهره بردند، بطوریکه در حال حاضر چند هزار کلینیک اوزون تراپی در کشور آلمان فعال می باشد و به علاوه اوزون تراپی روش رایجی در کشورهایی چون ایتالیا، اسپانیا، فرانسه، اروپای شرقی و روسیه، ژاپن، هندوستان، آمریکای جنوبی و برخی از ایالت های آمریکا و کانادا می باشد.

اوزون تراپی متجاوز از چهل سال است که بطور وسیع و با ایمنی بالا در طیف وسیعی از بیماری ها در کشورهای پیشرفته جهان مورد استفاده قرار گرفته است، لیکن به عنوان یک روش مکمل و آلترناتیو در نظر گرفته می شود، باستثنای کشورهای اروپای شرقی، روسیه و کوبا، که به عنوان یک روش روتین در سیستم بهداشتی درمانی مورد استفاده قرار می گیرد.

اوزون چیست؟

اتم اکسیژن کمبود الکترون دارد و به همین خاطر بسیار ناپایدار است و لذا به خودی خود اتم اکسیژن یا همان اکسیژن منفرد در طبیعت پایدار نمی ماند و دو عدد از آن مجدداً بهم پیوسته و شکل پایدار اکسیژن که همان مولکول دو اتمی اکسیژن (O2) باشد را ایجاد می کنند. هرگاه انرژی کافی بصورت الکتریسیته با امواج فرابنفش به هر مولکول اکسیژن (O2) اعمال گردد، دو اتم اکسیژن موقتاً بصورت اتم های اکسیژن از یکدیگر جدا می گردند. آنگاه دوباره این اتم های بسیار ناپایدار اکسیژن در طی چند میلیاردیم ثانیه مجدداً بهم پیوسته و مولکول اکسیژن را بوجود می آورند.

دراین میان درصد کمی از اتم های اکسیژن به صورت سه گانه الکترون های خود را به اشتراک گذاشته و مولکول سه اتمی اکسیژن (O3) یا همان اوزون را بوجود می آورند. بدلیل نبودن الکترون کافی برای اینکه سه مولکول اکسیژن در کنار هم باقی بمانند، شکل سه اتمی اکسیژن یا همان اوزون (O3) نیز نسبتاً ناپایدار است که همین ناپایداری نیز دلیل قدرت آن است. لذا در عرض چند دقیقه مولکولهای اوزون با هم ترکیب شده و دوباره شکل پایدار مولکول اکسیژن را بوجود می آورند:

اوزون در دمای اتاق و در یک محفظه شیشه ای نیمه عمری در حدود 45 دقیقه و در یک ظرف پلاستیکی نیمه عمری در حدود 30 دقیقه دارد. از اینروست که اوزون جهت استفاده برای امور پزشکی بایستی بلافاصله پس از خروج از ژنراتور مورد استفاده قرار گیرد و قابل ذخیره و نگهداری نمی باشد. اوزون در دمای اتاق بی رنگ بوده و دارای بوی خاصی است که اساس نام گذاری آن را تشکیل می دهد چرا که Ozone از ریشه لاتین Ozein به معنی استشمام و بوییدن است.

چگونگی تولید اوزون

بصورت طبیعی:

1- در فاصله 50 تا 10 هزار پایی از سطح زمین به صورت لایه اوزون که در اثر تابش پرتوهای فرابنفش خورشیدی شکل می گیرد و مانع رسیدن پرتوهای فرابنفش پر انرژی به سطح زمین می شود.

2- بدنبال تخلیله الکتریکی پر قدرت ناشی از وقوع صاعقه که تولید اوزون موجب مفرح شدن هوای آن و زدودن آلاینده ها می گردد.

3- در کنار آبشارهای بزرگ یا هنگام برخورد امواج پرقدرت دریا به سواحل صخره ای نیز مقادیر ناچیزی از اوزون بوجود می آید

بصورت صنعتی:

برای مصارف پزشکی، سیستم های تولید اوزون، با اعمال انرژی پرتوهای UV و یا تخلیه الکتریکی به داخل لوله های مخصوصی که از آن صرفاً اکسیژن خالص عبور می کند موجب شکست اکسیژن و تولید اوزون می گردند.

مشخصات یک دستگاه خوب

  • منبع تأمین اکسیژن:

بایستی دقت شود که هیچگاه نبایستی از ژنراتورهایی که اوزون را از هوا تولید می کنند جهت کاربردهای پزشکی استفاده نمود، چرا که به علت وجود نیتروژن زیاد احتمال ایجاد ترکیبات تو کسیک نیترانه بالا می رود و این دسته از ژنراتورها فقط برای تصفیه آب و هوا قابل استفاده اند و ژنراتورهای پزشکی بطور مطلق بایستی اوزون را از اکسیژن خالص طبی بسازند.

  • غلظت سنجی دقیق:

از دیگر نکات مهمی که در خصوص ژنراتورهای اوزون طبی بایستی مد نظر داشت قابلیت آنالیز ترکیب اوزون و اکسیژن خروجی از دستگاه می باشد بطوریکه سیستم بایستی بتواند غلظت اوزون موجود در ترکیب اوزون – اکسیژن خارج شده از ژنراتور را با دقت بالا تعیین نماید. هرچقدر دستگاه بتواند غلظت های پایین تری از اوزون را اندازه گیری نماید از دقت بیشتری برخوردار بوده و قابل اطمینان تر می باشد. غلظت اوزون را برحسب واحدهای مختلف همچون میکروگرم در میلی لیتر یا میلی گرم در لیتر اکسیژن بیان می کنند که رایج ترین آن برحسب میکروگرم اوزون در میلی لیتر اکسیژن است که به یک میکروگرم اوزون در یک میلی لیتر اکسیژن یک “گاما” اطلاق می گردد.

1gamma = 1 µg/ml=1 mg/lit=1 gm/m3=578 ppm=0.05%

  • Total dose:

نکته بسیار مهمتر که بایستی هنگام خرید ژنراتور اوزون پزشکی مد نظر قرار داد، قابلیت دستگاه برای تعیین دوز کلی اوزون خروجی (Total dose) است. چرا که نحوه اثر اوزون براساس Hormesis Mechanism می باشد.

بسیاری از ترکیبات شیمیایی و پدیده های فیزیکی (مانند انواع پرتوهای الکترومغناطیسی) که جهت مقاصد درمانی در پزشکی استفاده می شوند براساس قاعده Hormetic اعمال اثر می کنند، بدین معنی که اثرات پلاسبو، درمانی و تو کسیک آن ها کاملاً وابسته به دوز می باشد و دانستن صرفاً غلظت آن ها همیشه جهت رعایت شرایط ایمنی و حصول نتایج درمانی بهتر کفایت نمی کند و علاوه بر داشتن غلظت دقیق ماده مؤثر بهتر است قابلیت محاسبه دوز توتال نیز وجود داشته باشد. سیستم اوزون تراپی ارائه شده توسط شرکت HUMARES، علاوه بر این که با دقت 1 µg/ml قابلیت تولید اوزون در محدوده درمانی 180µg/ml را دارد (بسیاری از دستگاه ها قابلیت تولید غلظت زیر 5µg/ml را ندارند که نشان دهنده ی دقت کمتر سیستم غلظت سنج آن ها می باشد) از سیستم منحصر بفرد تعیین دوز توتال نیز برخوردار است که در بسیاری از روندهای درمانی وابسته به دوز می توان با اطمینان بالا از آن استفاده نمود. تو کسیسیته اوزون کاملاً وابسته به غلظت و دوز آن است و با استفاده از ژنراتور و لوازم مصرفی استاندارد و رعایت غلظت و دوز مورد استفاده، روشی بسیار مطمئن، بی خطر و مؤثر است.

  • امکان تخریب ازون (اوزون – ازن – ازون ):

با توجه به سمی بودن غلظت های بالای اوزون برای دستگاه تنفسی بایستی حتما از دستگاه های مجهز به تبدیل کننده داخلی اوزون به اکسیژن استفاده نمود. اینگونه دستگاه ها با داشتن سیستم Ozone Destructor امکان برقراری سیکل بسته تجویز اوزون را به ویژه برای درمان زخمها فراهم می نمایند. بعضی از دستگاه های غیراستاندارد فاقد این سیستم بوده و موجب نشت مقادیر بیش از حد مجاز اوزون در فضای کار می شوند که در صورت مجاورت طولانی مدت کاربر استفاده کننده از دستگاه، امکان تحریک سیستم تنفسی را بدنبال خواهد داشت.

چگونگی اثر اوزون تراپی

اوزون تراپی می تواند پاسخ های بیولوژیک زیر را القاء نماید:

1- اثرات ضد عفونی کننده و آنتی باکتریال، آنتی ویرال، و آنتی فانگال بسیار پر قدرت بطوریکه 98/99% میکرو ارگانیسم ها نسبت به اوزون حساس می باشند و در حال حاضر از این اثر فوق العاده اوزون در صنایع آب و فاضلاب و غذایی جهت ضدعفونی کردن این منابع استفاده می شود. میکرو ارگانیسیم ها به دلیل فقدان سیستم آنتی اکسیدانی قادر به تحمل اثرات اکسیداتیو پر قدرت اوزون نمی باشند بطوریکه ابتدا با انهدام غشای سلولی و در زمان طولانی تر با انهدام ارگانل های درون سلولی از بین می روند. بیو مولکول های سطح پایین و تکامل نیافته به دلیل نداشتن سیستم آنتی اکسیدانی در مقابل اوزون اکسید شده و از بین می روند ولی سلول های سطح بالاتر مانند آنچه در بدن انسان و سایر پستانداران وجود دارند مجهز به سیستم آنتی اکسیدانی پر قدرتی هستند که به راحتی در مقابل دوزهای تراپوتیک اوزون تحمل نشان داده و آسیب نمی بینند. از اینروست که وقتی یک زخم عفونی مثل زخم پای دیابتی را در معرض دوزهای تراپوتیک اوزون قرار می دهیم، میکرو ارگانیسم ها و بافت های نکروزه، اکسید شده و از بین می روند و بافت های سالم آسیب نمی بینند و حتی پس از رفع عفونت با اعمال دوزهای پایین تر روند ترمیم بافتی در آن ها سرعت می گیرد.

2- بهبود گردش خون و تحویل اکسیژن به بافت های ایسکمیک به واسطه عملکرد مقادیر بسیار کم NO و CO و افزایش سطح آنزیم درون اریتروسیتی 2,3-DPG

3- تقویت متابولیسم عمومی از طریق ارتقاء تحویل اکسیژن بافتی و افزایش مصرف اکسیژن در سطح سلولی.

همه ما به اهمیت مصرف اکسیژن در بدنمان واقف هستیم. در واقع اغلب بیماریهای مزمن مثل بیماری های نورودژنراتیو، دیابت، آرتروز مفاصل و … ناشی از کاهش مصرف اکسیژن در سطح سلولی و مختل شدن عملکرد میتوکندری ها می باشند که نهایتاً منجر به دژنراسیون و وقوع پیری (Aging) و یک شکست فیزیولوژیک در ارگانها می گردد. برخی از فعالیت های سلولی بطور مستقیم اکسیژن را به مصرف می رسانند. اما تقریباً تمامی واکنش های تولید انرژی در سلول مستقیماً اکسیژن را مصرف نمی کنند بلکه از آنزیم های دهیدروژناز استفاده می کنند و این آنزیم های دهیدروژناز غالباً از طریق NAD عمل می کنند.

NAD (نیکوتین آمید دی نو کلئوتید) در چرخه انتقال الکترون در میتوکندری تولید می شود. واکنش دقیق به صورت زیر است:

O2+NADH  NAD + Water + Energy (Heat and ATP)

NAD شکل اکسید شده و NADH شکل احیاء شده است

نتیجه نهایی مصرف اکسیژن عبارت است از اکسید شدن NADH و تبدیل آن به NAD. هرچه NAD بیشتر باشد اکسیژن به نحو مؤثرتری مصرف می شود و برعکس.

در سیتوسل سلول های یک شخص کاملاً سالم نسبت NAD به NADH معادل 700 می باشد که تضمین کننده سطوح بالای اکسیداسیون سلولی است. به علاوه همانند سازی DNA و ترمیم DNA و RNA نیز کاملاً وابسته به سطوح NAD می باشند و کاهش سطوح NAD علاوه بر اختلال در تولید انرژی سلولی عملکرد ترمیم و همانند سازی DNA و RNA را نیز مختل می سازد.

ملاحظه می شود که تمامی فرآیندهای ذکر شده وابستگی کامل به میزان NAD قابل دسترس دارند و کاهش NAD متابلویسم گلوکز را به طرف شکل بی هوازی و تولید ATP کمترو لاکتات بیشتر و اسیدی شدن بدن سوق می دهد. در طی واکنش های یاد شده با مصرف NAD و احیا شدن آن به NADH بایستی میتوکندری برای حفظ تناسب NAD/NADH بتواند مولکول جدیدی از NAD را تولید کند در غیراین صورت و با ازدیاد NADH و کاهش NAD تمامی فرآیند اکسیداسیون سلولی دچار نقصان می شود.

عواملی چون هیپوگلیسمی، ایسکمی، کاهش متابولیسم چربی، کاهش لیپولیز، توکسیسته، عفونت، اختلال خواب، کمبودهای تغذیه ای و هورمونی، استرس و التهاب منجر به اختلال عملکرد میتوکندری و عدم جبران NAD مصرف شده گشته که نتیجه آن ازدیاد NADH و برهم خوردن تناسب NAD/NADH می باشد که بدن برای جبران کمبود مولکول NAD مجبور به تولید آن از طریقی مستقل از مصرف اکسیژن می باشد. تولید مولکول NAD وابسته به وجود پیروات است و اگر تولید پیروات از طریق اکسیداسیون گلوکز با NAD مقدور نباشد راه جایگزین مستقل از اکسیژن آن تولید پیروات از طریق ترانس آمیناسیون اسیدهای آمینه است، که در این صورت بدن بهای سنگین آن را با تحلیل رفتن عضلات اسکلتی می پردازد. از طرفی تأمین اسیدهای آمینه از عضلات اسکلتی مستلزم آزاد شدن مقادیر زیادی کورتیزول خواهد بود. لذا کاهش مصرف اکسیژن در بدن به دو عارضه تخلیه آدرنال و تحلیل عضلات اسکلتی منجر خواهد شد.

از طرفی بدن برای حفظ تناسب NAD/NADH لاجرم از تبدیل پیروات به لاکتات خواهد بود که نهایتاً به اسیدوز مزانشیمال خواهد انجامید، که این خود به معنی تشدید روند دژنراتیو و پیری اعضاء خواهد بود.

وقتی اوزون در تماس با خون قرار می گیرد، اوزونیدهای شکل گرفته از واکنش اوزون با لیپیدها و اسیدهای آمینه از غشاء سلول نفوذ کرده و با اکسید کردن NADH باعث افزایش NAD می گردند که این منجر به افزایش نسبت NAD/NADH شده و مصرف اکسیژن تحریک می گردد و روندهای یاد شده معکوس می گردد.

4- ارتقاء آنزیم های آنتی اکسیدان سلولی و القای HO-1 و HSP70

5- القای ملایم فعالیت سیستم ایمنی و تقویت آزاد شدن فاکتورهای رشد

6- ایجاد احساس سلامتی بیشتر در اغلب بیماران، احتمالاً از طریق تحریک سیستم نوروآندوکرین

7- فعال کردن سیستم های نوروپروتکتیو Neuro-Protective.

بخشی از اثرات درمانی اوزون ناشی از استرس اکسیداتیو ملایم و کنترل کننده ای است که بواسطه واکنش اوزون با تعدادی از ترکیبات بیولوژیک روی می دهد. آنچه که تعیین کننده اثرات درمانی یا توکسیک اوزون می باشد شدت استرس اکسیداتیو است همانگونه که تمرینات ورزشی ملایم مفید و تمرینات سخت و شدید برای بدن مضر است.

استرس اکسیداتیو شدید موجب فعال شدن NFkB شده که منجر به پاسخ التهابی و آسیب بافتی از طریق تولید COX2، PGE2 و سیتوکین ها می گردد. لیکن استرس اکسیداتیو متوسط موجب فعال شدن فاکتور ترانس کریپشنال دیگری بنام Nrf2 می گردد. Nrf2 خود موجب القا ترانس کریپشن، ARE می گردد. وقوع ترانس کریپشن ARE منجر به تولید آنزیم های آنتی اکسیدان متعددی می گردد از جمله SOD، GPx، GsTr، CAT NQO-1,، آنزیم های فاز 2 متابولیسم دارویی و HSP.

وجود آنتی اکسیدان های آزاد و آنزیم های آنتی اکسیدان نه تنها سلول ها را از اکسیداسیون و التهاب محافظت می کند بلکه ممکن است بتوانند روند استرس اکسیداتیو مزمن را معکوس نمایند. شواهد موجود نشان می دهند که اوزون تراپی ممکن است بتواند موجب فعالیت Nrf2 از طریق استرس اکسیداتیو ملایم گردیده و ایجاد NfkB و پاسخهای التهابی را مهار نماید. به علاوه فعال شدن Nrf2 منجر به محافظت در مقابل بیماریهای نورودژنراتیو از قبیل آلزایمر و پارکینسون می گردد.

واکنش های ایمونولوژیک ملایمی نیز از طریق فاکتورهای ترانس کریپشنال هسته ای همچون NFAT و AP-1 القاء می گردند. اثرات اوزون تراپی در بیماریهای عروقی بواسطه اثر آن روی فاکتور ترانس کریپشنال هسته ای دیگری موسوم به HIF-1a توجیه می گردد که در اثر استرس اکسیداتیو ملایم تولید می شود.

راه های تجویز اوزون مدیکال

  1. الف) سیستمیک:
  2. بصورت تزریق درون وریدی با دوز سرعت پایین ,  متد پروفسور هاوارد رابینس  DIV

2– اتوهموتراپی ماژور Major AHT

که برای کسب آثار سیستمیک یاد شده بکار می رود و در بیماری های ایسکمیک، نورودژنراتیو، دیابت نوع 2، فیبرومیالژی، جهت ارتقای سلامتی عمومی و … کاربرد دارد و به ترتیب زیر انجام می شود:

حدود 150 – 100 میلی لیتر با لوازم استریل و یک بار مصرف خون از بیمار گرفته می شود و پس از آن که چند دقیقه در معرض دوز مشخص اوزون – اکسیژن قرار داده شده و دوباره از همان طریق به گردش خون بیمار باز گردانده می شود.

3– اتوهموتراپی مینور Minor AHT

که در بیماری های آلرژیک، سینوریت، آکنه و اگزماها کاربرد داشته به ترتیب زیر انجام می شود:

مطابق روش قبل بوده با این تفاوت که میزان خون اخذ شده 10-5 میلی لیتر بوده و از طریق عضلانی به بیمار بازگردانده می شود.

4     – تجویز رکتال Rectal Insufflation

این روش علاوه بر آثار موضعی در بیماری های کولون همچون کولیت ها و یبوست مزمن، چون قابلیت جذب اوزون از مخاط رکتوم وجود دارد یک روش سیستمیک نیز محسوب می گردد و می تواند جایگزین AHT ماژور گردد.

ب) موضعی:

1- تزریق زیر جلدی که مقادیر مشخص با غلظت معین به زیر جلد تزریق می شود که کاربرد در جوانسازی پوست، کاهش اسکارها و درمان آکنه و عوارض پوستی دارد.

2- تزریق داخل عضلانی: ترکیب اکسیژن اوزون با غلظت مناسب در عضلات ناحیه مبتلا تزریق می شود و دیسکوپاتی و درمان نقاط ماشه ای (Trigger Point) کاربرد دارد.

3- تزریق داخل مفصلی: اوزون با حجم و غلظت مناسب به داخل مفاصل کوچک و بزرگ تزریق می شود جهت استئوآرتریت مفاصل و عوارض تروماتیک و ورزشی کاربرد دارد.

4- تزریق در بافت های نرم در اطراف تاندون ها و رباط ها

5- تزریق رکتال

6- تزریق اینتراواژینال با استفاده از کاتتر مخصوص جهت درمان واژیتیت های مزمن

7- اینترایورترال و اینتراوزیکال جهت یورتریت و سیستیت های مزمن

8- روش Gas Irrigation که به دو مدل Cupping و Bagging استفاده می شود و کاربرد آن بیشتر در درمان زخم ها و عوارض پوستی مزمن است. در این روش ناحیه مبتلا در یک Bag قرار داده شده و یا توسط یک Cup احاطه می شود و اوزون با غلظت معین از یک سو وارد فضا شده و از سوی دیگر به داخل ژنراتور مجهز به Destructor باز می گردد تا مجدداً به اکسیژن تبدیل شود. این روش قابلیت خارق العاده ای در کنترل عفونت زخم ها و القای ترمیم بافتی دارد.

9- تجویز از طریق گوش Ear Insufflation

10- استفاده از محصولات اوزونه شده بصورت موضعی:

  1. آب اوزونه: در این روش با استفاده از وسایل مخصوص و با غلظت های متفاوت آب مقطر اوزونه می گردد که قابل استفاده برای نوشیدن، شستشوی مواضع مختلف جهت رفع عفونت و عوارض پوستی می باشد. همانطور که گفته شد گاز اوزون ناپایدار بوده و قابل نگهداری نیست و آب اوزونه در ظروف و دمای مناسب تا حدود 48 ساعت قابل نگهداری است.
  2. روغن اوزونه: در این روش روغن های گیاهی مثل زیتون یا آفتاب گردان با ژنراتورهای پر قدرت و بمدت طولانی در معرض اوزون قرار می گیرند که نهایتاً روغن بصورت ژل مخصوصی در می آید که قادر است اوزون را به مدت طولانی و حتی تا چند ماه در خود نگه دارد که جهت زیبایی پوست و رفع عوارض پوستی و ترمیم زخم ها قابل استفاده است.

کاربردهای اوزون تراپی

با توجه به مکانیزم های یاد شده می توان دریافت که اوزون تراپی کاربردهای وسیعی در شاخه های مختلف پزشکی دارد:

الف) پوست و زیبایی: جهت جوانسازی، کاهش چین و چروک ها، ایجاد سفتی پوست و درمان آکنه، اسکارها و درماتیت ها، اگزما و عفونت های پوستی، رفع تله آنژکتازی و سلولیت موضعی

ب) سیستم موسکلواسکلتال: درمان دردهای اسکلتی ناشی از استئوآرتریت، تروما و آسیب های ورزشی، دیسکوپاتی ها و درمان نقاط ماشه ای بصورت تزریق موضعی. در یک روش خاص امکان تزریق اینترادیسکال جهت ایجاد نوکلئولیز نیز وجود دارد.

ج) بیماری های نورودژنراتیو، سردردهای میگرنی

د) عوارض ENT: عفونتهای گوش و سینوزیت

ه) مشکلات مری و معده، کولیت ها و یبوست های مزمن

و) بیماری های ایسکمیک قلبی و اندام ها، کمک به درمان سندرم متابولیک و دیابت نوع دو و بخصوص عوراض آن مثل نوروپاتی دیابتیک و زخم پای دیابتیک

ز) درمان بسیار مؤثر زخم های مزمن و بخصوص زخم های دیابتی که حتی بسیاری از موارد کاندید آمپوتاسیون اندام در قبال درمان هستند.

ح) درمان عفونتهای واژینال، یورترال و مثانه ای مزمن و مقارم به درمان های معمول با موفقیت بسیار بالا و نیز کاربردهای وسیع دیگر که ذکر آن در اینجا مقدور نمی باشد، در حال حاضر از اوزون تراپی جهت کمک به درمان هپاتیت های مزمن، AIDS و کانسر نیز استفاده می گردد.

ی) کاربردهای وسیع در دندانپزشکی جهت ضدعفونی کردن فضای دهان، ریشه دندان، درمان ژنژویت و ضایعات مخاطی و حتی رفع پوسیدگی دندان در مراحل اولیه بدون نیاز به سوراخ کردن دندان.

خطرات و عوارض جانبی

در صورت استفاده از ژنراتور و لوازم استاندارد و رعایت غلظت و دوز مناسب، اوزون تراپی روشی بسیار مطمئن و کم خطر می باشد.

استنشاق غلظت های بالای گاز اوزون می تواند خطرناک باشد و حتما باید از دستگاه دارای Destructor-O3 استفاده شود تا نشت اوزون به فضای کار به حداقل برسد. خوشبختانه غلظتهای آسیب زننده بسیار بالاتر از آستانه بویایی انسان نسبت به اوزون قرار دارند.

کنتراندیکاسیون های اوزون تراپی

– حاملگی

– کمبود آنزیم G6PD

– پرکاری تیروئیدی درمان نشده

– اختلالات انعقادی

– خونریزیهای داخلی طی 6 ماه گذشته (خونریزی ناشی از کولیت اولسرو کنتراندیکاسیون محسوب نمی شود).

 

 

 

 

 

Abbreviations:

HO-1: HemOxygenase-1

HSP70: Heat Shock Protein 70

NFkB: Nuclear transcriptional Factor Kappa B

Nrf2: Nuclear factor – erythroid 2- related Factor 2

ARE: Antioxidant Response Elements

SOD: SuperOxide Dismutase

GPx: Glutathione

GsTr: Glutathione –S- Transferase

CAT: Catalase

NQO-1: NADPH-Quinone-Oxidoreductase-1

NFAT: Nuclear Factor of Activated T-cell

NP-1: Activated Protein -1

HIF-1a: Hypoxia Inducible Factor -1a

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *